Η αμυγδαλιά (Prunus dulcis) είναι φυλλοβόλο δέντρο μέτριου μεγέθους που ανήκει στην οικογένεια Rosaceae. Είναι το πρώτο δέντρο που ανθίζει, τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο, όπου επικρατεί ακομα κρύο και χαμηλές θερμοκρασίες. Τα άνθη της - λευκά ή ρόδινα, πεντάπετα - εμφανίζονται σε γυμνά κλαδιά, πριν από την έκπτυξη των φύλλων.

Ο καρπός της είναι δρύπη: ένα πράσινο χνουδωτό εξωτερικό περίβλημα που, όταν ωριμάσει, ανοίγει και αποκαλύπτει το σκληρό ξυλώδες κέλυφος που προστατεύει το εδώδιμο σπέρμα - το αμύγδαλο.

Η πρόωρη άνθηση του δέντρου μέσα στο καταχείμωνο έδωσε στην Αμυγδαλιά τον δικό της μύθο- έναν μύθο στον οποίο πρωταγωνιστούν ένας ναυαγός και μια πριγκίπισσα.

Η Anemone pavonina (Lam., 1783) είναι πολυετές, ποώδες φυτό με κονδυλώδη ρίζα και όρθιο βλαστό ύψους 15 έως 45 εκατοστών. Αποτελεί ένα από τα πιο κοινά και αγαπημένα αυτοφυή αγριολούλουδα της ελληνικής φύσης.

Συχνά συγχέεται με την Anemone coronaria, από την οποία διαφέρει κυρίως στα φύλλα: στην pavonina είναι τρία και ακέραια, ενώ στην coronaria είναι πολυσχιδή.

Ο βλαστός φέρει τρία πράσινα, λογχοειδή φύλλα που προσομοιάζουν με βράκτια. Τα άνθη της, διαμέτρου 3–6 εκ., εμφανίζονται στην κορυφή του ανθοφόρου βλαστού. Στη νότια Ελλάδα απαντούν σε αποχρώσεις ρόδινες ή ιώδεις — συχνά με λευκή ή κιτρινωπή κεντρική ζώνη — αλλά και σε έντονο κόκκινο με λευκή βάση.

Δεν διαθέτει πέταλα· στη θέση τους υπάρχουν 7 έως 12 ελλειπτικά σέπαλα, ενώ οι στήμονες και οι ανθήρες είναι πολυάριθμοι και κυανοειδείς. Ανθίζει από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο, συνήθως λίγο αργότερα από την Anemone coronaria.

Το όνομά της προέρχεται από τη λέξη «ἄνεμος».

Ανεμολούλουδο, παραδομένο ολοκληρωτικά στις διαθέσεις των ανέμων, η ανεμώνη έχει χαράξει τη μοίρα της μαζί τους. Ανθίζει, ελπίζοντας να συναντήσει το ζεστό αέρινο χάδι του Ζέφυρου και  μαραίνεται από την παγερή πνοή του Βορέα.