Το αεροπλάνο χαμηλώνει πάνω από την Αδριατική, την ώρα που οι ακτίνες του ήλιου λαμπυρίζουν στα κύματα. Η θάλασσα, ένα υδάτινο κατώφλι προς μια νέα τουριστική εμπειρία, σε καλωσορίζει: «Benvenuto, amico!» και εσύ, προσγειώνεσαι με ενθουσιασμό στο αεροδρόμιο Karol Wojtyła, ακριβώς στην καρδιά του ιταλικού Νότου, που έχει πλέον ανοίξει διάπλατα τις πύλες του σε όλο τον κόσμο.

Και πρέπει να είναι πράγματι, μεγάλη η ροή του κόσμου που καταφθάνει πλέον στο Μπάρι, καθώς τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι  μόνο μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2025, αυτή, αυξήθηκε σε ποσοστό 30%.

Μια Κυριακή πρωί- εκεί, γύρω στις 11- προσγειώθηκα στο αεροδρόμιο της Βενετίας.

Καθυστέρησα να βγω από το αεροπλάνο, γιατί εκείνη η νεαρή αεροσυνοδός που μου είχε φανεί γνωστή, ήταν τελικά μία παλιά μου μαθήτρια.

 «Τι κάνετε; Πού πάτε;» με ρώτησε.

Καλή ερώτηση. Τι έκανα; Πού πήγαινα, άραγε;  

Στεκόμουν με δύο βαλίτσες και το lap top μου έξω από το αεροδρόμιο, περιμένοντας το λεωφορείο που θα με πήγαινε στον σιδηροδρομικό σταθμό για να πάρω το τρένο για τη Βερόνα και στο μυαλό μου γύριζαν αυτές οι δύο ερωτήσεις, τι έκανα και που πήγαινα.

Καθησύχασα τον εαυτό μου, που καθώς είχε βγει από τη ζώνη άνεσής του, ένιωθε ανυπομονησία και αγωνία μαζί, επαναλαμβάνοντας πολλές φορές μέσα μου ότι ο προορισμός ήταν η Βερόνα. Εκεί, θα παρακολουθούσα έναν κύκλο σεμιναρίων και αυτό αναμφίβολα, αποτελούσε ένα υπέροχο κίνητρο για να βρεθώ και πάλι στην αγαπημένη μου χώρα, την Ιταλία.

Σύμφωνα με τους John H. Falk και Lynn D. Dierking, στο βιβλίο τους, The Museum Experience: «Η εμπειρία του Μουσείου ξεκινά πριν από την επίσκεψη, περιλαμβάνει την εμπειρία εντός του μουσείου και συνεχίζεται πολύ μετά την αποχώρηση του επισκέπτη».

Πριν την επίσκεψη

Έτσι, βάσει της προσέγγισης των Falk και Dierking, η επίσκεψη στο Μουσείο του Κάστρου Ναυπάκτου ξεκίνησε με την αναζήτηση πληροφοριών, τόσο για τη θεματολογία του, όσο και για την ιστορία της πόλης.

Έμαθα, λοιπόν, ότι η περιοχή εμφανίζεται πρώτη φορά το 1104 π.Χ., όταν Δωριείς εγκαταστάθηκαν σ' αυτή για να κατασκευάζουν πλοιάρια [αρχαία ελληνική<ναῦς>(πλοίο) + <πήγνυμι> (μπήγω, καρφώνω, κατασκευάζω)], ενασχόληση από την οποία προέκυψε και το όνομα Ναύπακτος.

Η Sostis1859, είναι μια νέα ελληνική επιχείρηση με έδρα το Μεσολόγγι, που δραστηριοποιείται με πολλή αγάπη, μεράκι, επιστημονική γνώση και όραμα στον τομέα παραγωγής φυσικών σαπουνιών και καλλυντικών σκευασμάτων για το πρόσωπο και το σώμα.

Έμπνευση της επωνυμίας και του λογοτύπου της, αποτελεί ο παραδοσιακός φάρος του Άϊ Σώστη που κατασκευάστηκε το 1859. Ο Άγιος Σώστης είναι ένα νησάκι με σημαντική ιστορία, που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου. Την ονομασία του την οφείλει στο ομώνυμο εκκλησάκι, που είναι χτισμένο εκεί.

Ο φάρος στον Άγιο Σώστη

Η Sostis1859, παρασκευάζει σαπούνια και καλλυντικά χρησιμοποιώντας 100% φυσικά συστατικά, όπως έξτρα παρθένα και οργανικά έλαια (ελαιόλαδο, έλαιο καρύδας, αμυγδαλέλαιο κ.α.), αιθέρια έλαια, φυσικά εκχυλίσματα βοτάνων, αρωματικά φυτά (δενδρολίβανο, δάφνη, μέντα κ.α.), φυσικά βούτυρα (καριτέ, κακάο κ.α.) και άλλα φυσικά υλικά (μέλι, βρώμη, άργιλο κ.α.) συνδυάζοντας τη φύση και την παράδοση αιώνων.

Η Κάτω Βασιλική είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό και τουριστικό θέρετρο της Αιτωλοακαρνανίας.  Βρέχεται από τον Πατραϊκό κόλπο και σκεπάζεται από το ιερό βουνό της Αιτωλοακαρνανίας, τη Βαράσοβα.

Οι πρώτοι βοτανικοί κήποι δημιουργήθηκαν περίπου το 16ο αιώνα ως υπαίθρια εκπαιδευτικά εργαστήρια των ιατρικών σχολών. Ήταν επί της ουσίας ιατρικοί κήποι στους οποίους καλλιεργούνταν φαρμακευτικά φυτά για καθαρά επιστημονικούς σκοπούς και το βασικό κοινό τους ήταν φοιτητές που μελετούσαν βοτανική με σκοπό την παρασκευή φαρμακευτικών σκευασμάτων  για τη θεραπεία ασθενών στα νοσοκομεία.