Πάει καιρός που σε είχα δει στο όνειρό μου. Θυμάμαι, στεκόσουν αμίλητος στο σαλόνι και κοίταζες τα σβηστά κεριά στο άδειο τζάκι.

Πίσω σου, στον τοίχο, δεν υπήρχαν τα διακοσμητικά που είχαμε κρεμάσει. Ξέρεις, όλα εκείνα τα αναμνηστικά από τα ταξίδια μας. Αντίθετα, στη θέση τους κρέμονταν μαύρα μάλλινα παλτό. Πολλά παλτό και όλα μαύρα.

Όταν με πιάνουν τα αρνητικο-καταθλιπτικά μου, ανατρέχω στα social media.

Αυτόματα, απεμπολώ τη μιζέρια που με φθείρει και μεταλλάσσομαι σε χαρούμενο μέλος μιας χαρούμενης κοινότητας, που απαρτίζεται από όμορφους, αρυτίδωτους ανθρώπους, υπέροχες παρέες που διασκεδάζουν, συμμετέχουν και ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις και ευχές, φανταστικά τοπία, πολλή μουσική, σοφά αποφθέγματα για τη ζωή και τον έρωτα και ολίγον προβληματισμό για την άδικη κοινωνία.

Στις 8 Οκτωβρίου έχουμε εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό βέβαια είναι αντιληπτό σε όλους πλέον, γιατί καθώς προχωράμε προς τις κάλπες, μια πληθώρα υποψηφίων συστήνονται και παρουσιάζονται στα social media και κυρίως στο facebook, που έχει γεμίσει από φωτογραφίες, λογότυπα, ευχές, like και καρδούλες.

Σύμφωνα με το μύθο, τα Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, που ήταν χαραγμένα στον πρόσθιο τοίχο του πρόναου, επί των παραστάδων της πύλης, στο υπέρθυρο και επί των στηλών περιμετρικά του ιερού του Πυθίου Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών είχαν θεϊκές καταβολές, καθώς ο αρχαίος κόσμος πίστευε ότι ο ίδιος ο θεός τα είχε μεταφέρει στην Πυθία.