Ύστερα από σχεδόν 65 χρόνια εφαρμογής, η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισέρχεται στη βαθύτερη ίσως, φάση επαναπροσδιορισμού της. Η μεταρρύθμιση που δρομολογείται για την μετά το 2027 περίοδο, δεν συνιστά μία απλή τεχνική προσαρμογή, αλλά σηματοδοτεί μια ουσιαστική αλλαγή φιλοσοφίας ως προς τον ρόλο της γεωργίας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Υπό αυτό το πρίσμα, η γεωργία παύει σταδιακά να αντιμετωπίζεται ως ένας κατ’ εξαίρεση «προστατευμένος» τομέας και εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα του ευρωπαϊκού δημοσιονομικού και αναπτυξιακού σχεδιασμού. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι καλείται πλέον να ανταγωνιστεί -σε επίπεδο προτεραιοτήτων και πόρων- τομείς, όπως η άμυνα, η ενεργειακή μετάβαση και η ψηφιακή αυτονομία.






