Η παραδοσιακή εικόνα του τουρίστα, ο οποίος επισκέπτεται μουσεία και μνημεία φαίνεται ότι, τα τελευταία χρόνια, συμπληρώνεται από μια διαφορετική μορφή εμπειρίας: την περιήγηση στο ζωντανό φυσικό τοπίο.
Σήμερα, οι ταξιδιώτες δεν αναζητούν μόνο μέρη με ιστορία και έργα τέχνης, αλλά και εξωτερικούς φυτεμένους χώρους από τους οποίους αντλούν εμπειρίες που μεταβάλλονται ανάλογα με την εποχή, το φως, τις καιρικές συνθήκες, ακόμη και την ώρα της ημέρας.
Αυτή η μετατόπιση τάσης στην επισκεψιμότητα αφορά τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε πλέον να αφουγκραζόμαστε την τουριστική εμπειρία. Αν τα μουσεία εκθέτουν το στατικό έργο, οι κήποι μάς υπενθυμίζουν τη συνεχή διαδικασία της ζωής - μια διαδικασία που δεν παρατηρείται απλά, αλλά βιώνεται.





