Γράφει η Poppy Angeli
Η διατροφική δημοκρατία, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα σκέψη που καθιερώθηκε για πρώτη φορά από τη Frances Moore Lappé στο έργο της «Δίαιτα για έναν μικρό πλανήτη», το οποίο δημοσιεύθηκε το 1971 και βασίζεται στην πεποίθηση ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα σε υγιεινά και παραγόμενα με όρους βιωσιμότητας τρόφιμα.
Ακολούθως, ο Lang (1998) διερευνώντας περαιτέρω τη διασύνδεση των τροφίμων, της πολιτικής και της δημοκρατίας, υποστήριξε ότι τα συστήματα τροφίμων έχουν βαθιά πολιτική φύση, ενώ η Hassanein επέκτεινε και ανέπτυξε την έννοια της διατροφικής δημοκρατίας, διερευνώντας τον αντίκτυπό της ως προς την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Σύμφωνα με το Food First - Institute for Food and Development Policy, “Η διατροφική δημοκρατία είναι μια κοινωνικοπολιτική έννοια και ταυτόχρονα, ένα κίνημα που υποστηρίζει δίκαιες και συμμετοχικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων εντός του αγροδιατροφικού συστήματος. Περιλαμβάνει τις αρχές της πρόσβασης σε υγιεινά, πολιτισμικά κατάλληλα και βιώσιμα παραγόμενα τρόφιμα για κάθε άτομο, καθώς και το δικαίωμα να λαμβάνει μέρος στη διαμόρφωση της πολιτικής, της παραγωγής και της διανομής των τροφίμων.
Η διατροφική δημοκρατία επιδιώκει να ενδυναμώσει τις κοινότητες να συμμετέχουν σε διαφανή, χωρίς αποκλεισμούς και με δημοκρατική διακυβέρνηση τοπικά διατροφικά συστήματα και προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη, τη βιωσιμότητα και την ισότητα”.