Το 2019, η Ολλανδία εισήλθε στη λεγόμενη “κρίση εκπομπών αζώτου”, όταν με γνωμοδότησή του το Συμβούλιο Επικρατείας της χώρας, έκρινε ότι η υπάρχουσα πολιτική εκπομπών αζώτου παραβίαζε την εθνική νομοθεσία και τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την προστασία των ευάλωτων φυσικών οικοσυστημάτων και βιοτόπων. Παράλληλα, το Εθνικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας και Περιβάλλοντος (RIVM) κατονόμαζε τους αγρότες ως υπεύθυνους για το 46% των εκπομπών αζώτου, κυρίως λόγω της κοπριάς βοοειδών, τονίζοντας τις καταστροφικές επιπτώσεις του αζώτου στο ολλανδικό έδαφος.
Κάτω από αυτές τις εξελίξεις, η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια περιορισμού της γεωργικής ρύπανσης, κατέθεσε πρόταση μεταρρυθμίσεων ύψους 24,3 δισ. ευρώ για να μειωθεί κατά το ήμισυ το ζωικό κεφάλαιο της χώρας, γεγονός που πυροδότησε τις διαμαρτυρίες των Ολλανδών αγροτών (boerenprotesten).






